Özlü Sözler

Saltanatın bir cam parçası kadar değeri olmadığını bilsinler ve bunun için kavga etmesinler.

Dünya malı, dünyada kalıyor. Sizler, ahirette de faydalı olacak işleri yapın.

İyiliğe, sonsuz saadete kavuşmanın en kolay yolu, iyi mekanlarda, iyi insanlarla birlikte olmaktır.

Gelen gider, giden gelmez iki kapılı handır bu. Sakın insafı terk etme, makamı imtihandır bu.

Buna çarh-ı felek derler, ne sen baki, ne ben baki...

Halk içinde mu'teber bir nesne yok devlet gibi Olmaya devlet cihânda bir nefes sıhhat gibi.

Ermeydanı Yeryüzü... Yalnızca kılıçla değil, asıl kalem ve gönülle hayır meydanı yapılır.

Biz dua ordusuyuz. Ok, kılıç, asker kadar, belki onlardan daha fazla dua ordusu savaşın kazanılması için sebeptir.

Sefer bizden, zafer senden.

İnancını kaybedersen, yeşilken çöllere dönersin.

Gönül erinin her zaman yüzü yerde, gönlü göktedir.

Âlemin nizamı ve insanın kemali edep iledir.

Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.

Danışırsan yol alırsın, danışmazsan yolda takılıp kalırsın oğul.

Unutma ki, dünya sandığın kadar büyük değildir. Dünyayı bize büyük gösteren bizim küçüklüğümüzdür.

Ey oğul, sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.

Şunu da unutma; insanı yaşat ki devlet yaşasın.

Eğer Hak için değil ise... Bütün cihana hakim olunsa ne kıymeti vardı?

Beni ebedi yâre kavuştur. Bu imtihan meydanı yeryüzü beni çok yordu.

Dünya kalınacak bir yer değildi. İmtihan meydanı, akıllı ve akılsızı ortaya çıkaran bir ermeydanıydı.

Kılıç ve kalem güçtür, almak, hükmetmek ister. Gönül ise vermektir, hep birleştirmek, bir eylemek için uğraşır.

Şu insan denen varlık ne garipti. Koca ordular karşısında kılı kıpırdamayan Sultanı... Bir kale komutanının sözleri bu kadar derinden etkileyebiliyordu.

Bu ne esrardı, insanın toprakla buluştuğu an, Rabbine en yakın olduğu andı.

Şükür edemeyeceğini bilmeğe nasıl şükrederdi?

Beylikten cihan devletine gidiş, ancak maddi-manevi hareketle, çalışmakla olur.

Ganimet, güç, itibar insanları çok çabuk bozar.

Tohumunu çatlatıp zamansız toprak yüzüne çıkan, filizlenen kurur.

Pınarlar, aşkın gözyaşıdır.

İmkânlar büyüdükçe imtihan da zorlaşır.

Temel sağlam olursa bina sağlam olur.

Buğday başağı gibi olun. Nimetler, güç, bilgi arttıkça boynunuz bükülsün, nasıl şükrederiz endişesiyle…

Bu ülkeler mülkünüz değil, size emanettir. Sizden sonraki nesillere daha mamur, daha yaşanır, daha huzur dolu teslim etmek üzere…

Mesele, baktığımızda ne gördüğümüzde ve ne gösterildiğinde…

Ben de sizin gibi kurumuş et yiyen bir garibim. Tek farkım sırtımdaki ve gönlümdeki yükün sizden çok daha fazla olması.

Korku en büyük erdemdir, gerçek korku yüce Yaradan için olandır.

Dünyada en zor şey güçlüyken adil olmaktır.

Han olmanın; her istediğinin gerçekleşmesi demek olmadığını, baştanbaşa beden ve gönül yükü olduğunu iyi anlamıştı.

Beşik, hayatın başlangıcında, tabut hayatın sonunda insanın mekânıydı… Beşik ve tabut… İnsanın dünyaya geliş gayesinin, hayat serüveninin en veciz, en anlamlı şekilde ifadesi…

Korkaklıkta zillet, utanç, ilerlemekte şeref ve itibar var. İnsan korkmakla kaderden kurtulmaz.

Güreş ki, insanoğlunun Yeryüzünde, Şeytan’a, Nefsine ve kötü çevresine karşı yaptığı mücadeleyi simgeliyordu. Kuvvet, zekâ ve ustalıkta üstünü bulmak için değer ölçüsüydü.

İlkler çok mühim. Hayat, nasıl başlarsa öyle devam eder.

Ayrılık olmasa kavuşmak güzel olur muydu?